İnsanların başına kötü şeyler gelebilir. Bir o kadar da iyi şeylerin gelme olasılığı var.

Benim başıma aynı iyi şey iki kere geldi. İkisinde de kaybettik iyiliklerimizi.

Bir insanı sevebilirsiniz. Ama gerçekten sevebilir misiniz?

Ben uzun zamandır birilerini sevebilmeyi bırakın sevildiğime bile inanmayan bir insandım.

Bir insanı sevebilirsiniz ama gerçekten kalpten mi ?

Hayatım boyunca hep kendi yarımı aradım bir çok kez. hep buldum sandım.Hep yanlış kişiler olduğunu aynı hızda anladım.

Bir insanı sevebilirsiniz ama gerçekten sevebilirsiniz

Hayatıma girdi. O kadar salaktım ki gerçekten biriyle hem bu kadar aynı kafada olup hemde kalbime yer etmesi çok zordu. Var olduğuna inanmayı bırakın paylaştığım her anı hayal olarak algılayabilirdim. Gerçekliğine beni inandırdı. Bu hayatta diğer yarımın olduğuna kendimi bu kadar alıştırmıştım ki .Yokluğu da aynı şekilde acıttı. Elimde fazla bir şey yoktu anılarımdan başka. Anıların bu kadar can yaktığını o zaman anladım. 

Biz, bizdik ve birbirimizi kaybedemezdik

Hayatınızda çok kişiyi kaybettiyseniz eğer son giden kaybettiğiniz tüm kişilerin acılarını size katarak gidiyor. Zaman duruyor. Hayat devam ettiği halde zamanın nasıl bu kadar hızlı aktığını sorgulayarak geçiyor günleriniz.

Sonra bir şey oluyor ve hayatınıza tekrardan dahil oluyor. Yüzünüz değil sanki kalbiniz gülüyor. Birini bu kadar koşulsuz sevmek ve beklemek iyi mi bilmiyorsunuzdur ya hani o an anlıyorsunuz işte. Her geçen günü severek beklemek ne demek anlıyorsunuz. Belki anlatıyorsunuz. Yok olduğu her günü ona tek tek anlatmak istiyorsunuz. Susmak istemiyorsunuz. Yokluğunda bıraktığı sessizliği artık kahkahlarınız doldursun istiyorsunuz. Çünkü siz onun yanında kimseyle gülmediğiniz kadar çok gülüyorsunuz. O yersiz zamanda aklınıza gelen adam bir den hayatınızın tümünü kaplıyor. Zamanın ne yaptığı sizi ilgilendirmiyor. 

Hiç gitmesin istiyorsunuz. O da zaten gitmiyor. Artık ikinizde bir şeylerin farkına varıyorsunuz. Çünkü birbirinizin diğer yarısı olduğunuzu anlıyorsunuz. Aynı şeylere gülebiliyorsunuz. Aynı şeyleri düşünebiliyorsunuz. Aynı şeyleri sevebiliyor ve isteyebiliyorsunuz. Hayalleriniz bile aynı olabiliyor. Birlikte yapabileceğiniz o kadar çok şey var ki saydıkça yeni bir şey daha ekleniyor listenize. 

Ve en önemlisi artık bu listeyi tamamlamak için uzun bir yaşamınız oluyor herkese ve her şeye inat.

Hayata inat.

Yine sevgimden mala bağladığım günlerdeyiz.

Azıcık normal insan olmaya ihtiyacım varsa demek ki.

Size iyi geçmeyen iyi geceler şarkısı söylüyüm mü ?

Hay sikeyim bu ne yaban çelişki ya.

Ehe heh eh *.*

Allahsız çok güzel gülüyor.

Söz unutulur,gözler unutulmaz.

Ufak şeylerden mutlu olma sanatı.

Birini bu kadar koşulsuz sevmek ve beklemek iyi mi bilmiyorum ama gerçekten yorucu olduğu kesin.

Kahvaltıya beklerim.

(Kaynak: alone-hc)

Sanırım bir daha kimseyle seninle güldüğüm gibi gülemicem.

"Çok yersiz zamanlarda aklıma düşüyorsun."

Gün geçtikçe biraz daha unutuyorum. Seni düşünmemeye başlıyorum. Unutmak istemezken unutmak hayatın bana ” yeter artık amına koduğumu unut” deme şekli sanırım.